Today is gonna be the day
That they’re gonna throw it back to you
By now you should’ve somehow
Realized what you gotta do
I don’t believe that anybody
Feels the way I do about you now
Oasis – Wonderwall
De nachttocht is elk jaar een groot evenement voor JPC15+. Ook dit jaar waren we weer van de partij, al was het maar om het T-shirt! Dat shirt was overigens niet zo roze als we gehoopt hadden (hxe8 Bas?), maar het kon ermee door. We spraken af op de zolder en misten vervolgens de trein naar Beverwijk. Daarom moesten we een trein later nemen en veel te lang wachten op station Uitgeest. Daarna volgde een warming-up door de straten van Beverwijk, tot we uiteindelijk de kerk vonden die we zochten.
We verzamelden in het gebouw in de ruimte van jongerengroep Bastogne. Dit is net zox92n groep als JPC, maar dan met een vxe9xe9l nieuwere, mooiere ruimte. Die overigens verkocht is, waar ze (heel begrijpelijk) gigantisch van balen! Na een voorstellingsrondje en een potje kwartet vertrokken we dan, de nacht in..
De stemming zat er meteen goed in. Het was lekker weer om te lopen en het was erg gezellig. We praatten nog even wat door over voetbal, over potentixeble voetbalspelers en over meer zaken op dat gebied. Het was leuk, leuk, leuk. En tijdens het lopen zongen we Wonderwall..
En toen begon het te stormen. Ach, dat konden we wel hebben. Een paar spetters, dat ging ook nog. Maar toen kwam de regen. Het goot, droop en plensde uit de hemel en de regenjassen, de broeken en de paraplux92s werden snel uit de tassen getrokken. Daar liepen we dan, te soppen in onze schoenen. Margy kreeg al snel blaren, en gelukkig hadden we een pauze in Castricum, waar Tessa toen voor hen allebei droge sokken heeft gehaald.
De soep in Castricum was gemaakt door Simon en buitengewoon lekker, zo midden in de nacht. We konden fijn even opwarmen. We durfden er niet op te hopen dat we ook nog drxf3xf3g werden van onze tussenstop, want daarvoor waren we txe9 verzopen. Na de pauze liepen we met goede moed verder. Het regende buiten inmiddels niet meer en het werd licht. De laatste kilometers vielen dus mee.
We hadden dolle pret toen we uiteindelijk (zo ongeveer als eerste) in Heiloo aankwamen. We gingen juichen voor iedereen die de zaal binnenkwam en de sfeer zat er weer goed in. Op de terugweg was Margy met Marieke meegereden, Tessa met Bas teruggefietst en ook nog een aantal mensen, de echte bikkels, waren teruggelopen naar Castricum. En het was nog lang niet klaar met de pret, want het was Hemelvaartsdag en dat betekende: Hemelpop in de JOEB! Laag, maar chill!